Sterhyacint

Uit Imkerpedia
Ga naar: navigatie, zoeken

(Latijnse naam: Scilla)

Onze honingbij op een Oosterse sterhyacint.
Grote sneeuwroem (Scilla siehei).
Blauw stuifmeel van een sterhyacint?.

Omschrijving en kenmerken

De sterhyacint is een geslacht van overblijvende bolgewassen, en bevat zo'n 90 soorten. De taxonomie is niet eenduidig want in verschillende taxonomische systemen wordt dit geslacht in verschillende families geplaats (te weten in Hyacinthaceae of in Asparagaceae). De sterhyacint en de saffierhyacinth lijken ook veel op elkaar.


  • Grote sneeuwroem (Scilla siehei)
    • De een tot zes gegroepeerde bloemen hebben een doorsnede van 2,0 to 2,5 cm en zijn meestal blauw, maar soms wit of roze, van kleur. Wanneer de bloemen blauw zijn is het hart wit.
    • De deels aan elkaar gegroeide meeldraden omsluiten het vruchtbeginsel en zijn niet zo goed zichtbaar als bij de andere sterhyacint-soorten.
    • Bloeiperiode: maart - april
    • Grootte: tot 20 centimeter hoog
    • Bevlieging door honingbijen: (np)3


  • Oosterse sterhyacint (Scilla siberica)
    • uit elke bol ontspringen 2 tot 4 stengels met blauwe meestal naar beneden knikkende bloemen met een donkere middennerf. De bloemen zitten aan een bloemstengel die korter is dan de diatmeter van de bloem.
    • Bloeiperiode: maart - april
    • Grootte: tot 20 centimeter hoog
    • Bevlieging door honingbijen: (np)5 (met name als de bloemetjes in de nabijheid van het bijenvolk staan)
    • Kleur stuifmeel: blauw


  • Vroege sterhyacint (Scilla bifolia)
    • uit elke bol ontspringen 2 stengels met blauwe meestal omhoogstaande bloemen met een donkere middennerf. De bloemen zitten aan een bloemstengel die langer is dan de diatmeter van de bloem.
    • Bloeiperiode: maart - april
    • Grootte: tot 20 centimeter hoog
    • Bevlieging door honingbijen: (np)3
    • Kleur stuifmeel: blauw


  • Wilde hyacint (Scilla non-cripta)
    • De wilde hyacint wordt ook wel ingedeeld bij het geslacht Hyacinthoides (ook vallend onder de familie Hyacinthaceae of Asparagaceae).
    • De in de Lage landen voorkomende planten worden meestal gezien als kruisingen van Scilla non-scripta (Hyacinthoides non-scripta) en Scilla hispanica (Hyacinthoides hispanica) die beide waarschijnlijk niet meer in zuivere vorm voorkomen.
    • De knikkende paarsblauwe, roze of witte bloemen zijn klokvorming en 1,2 tot 2 cm lang. Ze hangen meestal naar één kant gekeerd in een aan de bovenkant buigende tros.
    • Bloeiperiode: april - mei
    • Grootte: tot 40 centimeter hoog
    • Bevlieging door honingbijen: (np)3
    • Kleur stuifmeel: vaalwit


In onderstaand filmpje (opgenomen op 27 maart 2012 van 13:00 tot 16:00 uur, te Apeldoorn) wordt een oosterse sterhyacint (Scilla siberica) bevlogen.


Verwijzingen en bronnen